Indien u wordt verdacht van belediging van een ambtenaar in functie is het altijd aan te raden om voor het verhoor bij de politie een advocaat te raadplegen. Belediging klinkt op zich als een simpel feit, en voor belediging van eem ambtenaar in functie worden doorgaans geen hoge straffen opgelegd, maar wel hogere straffen dan voor belediging van een burger, en wat veel mensen niet weten is dat in sommige gevallen tegen de verdenking van belediging goed verweer gevoerd kan worden. Een advocaat kan u adviseren over uw procespositie, of u moet zwijgen, of juist beter kunt verklaren, en wat u dan wel en niet kunt verklaren.

Belediging ambtenaar in functie in de wet

Belediging is strafbaar gesteld in artikel 261 in samenhang met artikel 266 en 267 Wetboek van strafrecht (Sr.) en verder.

Artikel 261 – smaad en smaadschrift

1. Hij die opzettelijk iemands eer of goede naam aanrandt, door telastlegging van een bepaald feit, met het kennelijke doel om daaraan ruchtbaarheid te geven, wordt, als schuldig aan smaad, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes maanden of geldboete van de derde categorie.
2. Indien dit geschiedt door middel van geschriften of afbeeldingen, verspreid, openlijk tentoongesteld of aangeslagen, of door geschriften waarvan de inhoud openlijk ten gehore wordt gebracht, wordt de dader, als schuldig aan smaadschrift, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste een jaar of geldboete van de derde categorie.
3. Noch smaad, noch smaadschrift bestaat voor zover de dader heeft gehandeld tot noodzakelijke verdediging, of te goeder trouw heeft kunnen aannemen dat het te last gelegde waar was en dat het algemeen belang de telastlegging eiste.

Artikel 266 – eenvoudige belediging

1.
Elke opzettelijke belediging die niet het karakter van smaad of smaadschrift draagt, hetzij in het openbaar mondeling of bij geschrift of afbeelding, hetzij iemand, in zijn tegenwoordigheid mondeling of door feitelijkheden, hetzij door een toegezonden of aangeboden geschrift of afbeelding, aangedaan, wordt, als eenvoudige belediging, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste drie maanden of geldboete van de tweede categorie.
2.
Niet als eenvoudige belediging strafbaar zijn gedragingen die ertoe strekken een oordeel te geven over de behartiging van openbare belangen, en die er niet op zijn gericht ook in ander opzicht of zwaarder te grieven dan uit die strekking voortvloeit.

Artikel 267 – belediging ambtenaar, openbaar gezag, hoofd bevriende staat
De in de voorgaande artikelen van deze titel bepaalde gevangenisstraffen kunnen met een derde worden verhoogd, indien de belediging wordt aangedaan aan:
1°. het openbaar gezag, een openbaar lichaam of een openbare instelling;
2°. een ambtenaar gedurende of ter zake van de rechtmatige uitoefening van zijn bediening;
3°. het hoofd of een lid van de regering van een bevriende staat.

Zoals u kunt lezen is de eenvoudige belediging als uitzondering geformuleerd op smaad geformuleerd. Wanneer er geen sprake is van smaad, terwijl toch de eer en goede naam van een ander wordt aangerand, is er sprake van eenvoudige belediging.

In de tenlastelegging zien we bij belediging van een ambtenaar in functie vaak de volgende omschrijving:

hij op of omstreeks [datum] te [plaats], althans in het arrondissement Utrecht, opzettelijk beledigend (een) ambtena(a)r(en), te weten [ambtenaar] en/of [ambtenaar 1] (respectievelijk brigadier en agent van politie Utrecht), gedurende en/of ter zake van de rechtmatige uitoefening van zijn/hun bediening, in diens/dier tegenwoordigheid mondeling heeft toegevoegd de woorden “Flikkers”, althans woorden van gelijke beledigende aard en/of strekking.

Straffen belediging ambtenaar in functie

Voor belediging van een ambtenaar in functie wordt doorgaans een geldboete in het kader van een strafbeschikking opgelegd. Bij belediging van een ambtenaar in functie wordt de straf volgens de richtlijnen van het OM vaak verdubbeld. U moet denken aan een geldboete van ongeveer € 500,00.

Bent u in het verleden vaker veroordeeld voor belediging (van een ambtenaar in functie) dan worden de straffen hoger, en kunt u worden veroordeeld tot een werkstraf. Gevangenisstraffen worden over het algemeen niet opgelegd voor belediging van een ambtenaar in functie, maar afhankelijk van de ernst en de frequentie van de belediging kan het in sporadische gevallen wel worden opgelegd.

Bewijs belediging ambtenaar in functie

Over het algemeen wordt het bewijs van belediging geleverd op basis van een proces-verbaal van bevindingen van een politieagent. Dat is op zich voldoende bewijs, tenzij het aannemelijk is dat wat de politieagent heeft verklaard niet juist is. Het is daarom lastiger om met succes verweer te voeren tegen de verdenking van belediging van een ambtenaar in functie, maar het is zeker niet onmogelijk.

Bij belastende verklaring (proces-verbaal) van de ambtenaar is het belangrijk om hem als getuige op te roepen om voor een rechter de verklaring te herhalen, in de hoop dat hij ofwel terugkomt op de eerdere verklaring, ofwel dat hij door de mand valt en dat blijkt dat de verklaring gelogen was, of dat er op z’n minst getwijfeld moet worden aan de betrouwbaarheid en geloofwaardigheid van de verklaring. Ook kunt u zelf ook getuigen oproepen die uw verhaal ondersteunen. Onze advocaten zijn bedreven in het ondervragen van getuigen.

Soms kan het ook zijn dat u net even iets anders hebt gezegd dan de ambtenaar in functie heeft verstaan. Als u dat verklaart, hebt u een goede kans om geloofd te worden door de rechter, waarna vrijspraak moet volgen.

Verweren tegen belediging van ambtenaar in functie

Niet iedere gedane uitlating kan juridisch worden gekwalificeerd als een belediging van een ambtenaar in functie. Het is belangrijk dat u zich niet te snel neerlegt bij de beschuldiging dat u een ambtenaar in functie zou hebben beledigd. Sowieso is voor een bewezenverklaring van belediging vereist dat de verdachte het opzet had om de ander in zijn eer en goede naam aan te tasten. Dat opzet is niet altijd aanwezig.

Dit zien we onder meer terug in een uitspraak van het gerechtshof Amsterdam, 2 juli 2009, LJN: BJ4779 waarin het ging om de vraag of een politieagent die riep “wat een kutwijf” de aangeefster had beledigd. Het hof oordeelde dat het geen belediging was omdat de uitlating min of meer een verzuchting in zichzelf was, en hij het dus ook niet tegenover aangeefster zei. Volgens het hof had de politieagent niet het opzet om de vrouw in haar eer en goede naam te krenken.

Belangrijk om te weten is dat de woorden “sukkels”, “loosers”, “klootzakken” en “kankerlijers”  op zichzelf genomen in het algemeen een beledigend karakter dragen.

In geval van een belediging die iemand mondeling in zijn tegenwoordigheid is aangedaan, moet een uitlating als beledigend worden beschouwd wanneer zij de strekking heeft die ander aan te randen in zijn eer en goede naam. Het oordeel dat daarvan sprake is zal bij woorden waarvan het gebruik op zichzelf in het algemeen niet beledigend is, afhangen van de context waarin de uitlating is gedaan.

Advocaat belediging ambtenaar in functie

Wanneer u uw zaak bij ons aanmeldt, brengen wij u in contact met een gespecialiseerde advocaat in beledigingsszaken.

Alle bij ons netwerk aangesloten advocaten werken ook op basis van pro deo (toevoeging via de Raad voor Rechtsbijstand), waarbij de kosten van rechtsbijstand grotendeels worden betaald door de Staat. Komt u niet in aanmerking voor gesubsidieerde rechtsbijstand, dan hanteren onze advocaten voor u een zeer scherp tarief van € 135,00. Alleen via ons bent u zeker van gespecialiseerde rechtsbijstand, tegen een betaalbaar tarief.

En bij vrijspraak, sepot of ontslag van rechtsvervolging krijgt u bovendien alle kosten van rechtsbijstand vergoed door de Staat. Wij kunnen dan voor u een verzoek indienen.

Indien u wordt verdacht van belediging is het altijd aan te raden om voor het verhoor bij de politie een advocaat te raadplegen. Belediging klinkt op zich als een simpel feit, en voor belediging worden doorgaans geen hoge straffen opgelegd, maar wat veel mensen niet weten is dat in sommige gevallen tegen de verdenking van belediging goed verweer gevoerd kan worden. Een advocaat kan u adviseren over uw procespositie, of u moet zwijgen, of juist beter kunt verklaren, en wat u dan wel en niet kunt verklaren.

Belediging in de wet

Belediging is strafbaar gesteld in artikel 261 in samenhang met artikel 266 Wetboek van strafrecht (Sr.) en verder.

Artikel 261 – smaad en smaadschrift

1. Hij die opzettelijk iemands eer of goede naam aanrandt, door telastlegging van een bepaald feit, met het kennelijke doel om daaraan ruchtbaarheid te geven, wordt, als schuldig aan smaad, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes maanden of geldboete van de derde categorie.
2. Indien dit geschiedt door middel van geschriften of afbeeldingen, verspreid, openlijk tentoongesteld of aangeslagen, of door geschriften waarvan de inhoud openlijk ten gehore wordt gebracht, wordt de dader, als schuldig aan smaadschrift, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste een jaar of geldboete van de derde categorie.
3. Noch smaad, noch smaadschrift bestaat voor zover de dader heeft gehandeld tot noodzakelijke verdediging, of te goeder trouw heeft kunnen aannemen dat het te last gelegde waar was en dat het algemeen belang de telastlegging eiste.

Artikel 266 – eenvoudige belediging

1.
Elke opzettelijke belediging die niet het karakter van smaad of smaadschrift draagt, hetzij in het openbaar mondeling of bij geschrift of afbeelding, hetzij iemand, in zijn tegenwoordigheid mondeling of door feitelijkheden, hetzij door een toegezonden of aangeboden geschrift of afbeelding, aangedaan, wordt, als eenvoudige belediging, gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste drie maanden of geldboete van de tweede categorie.
2.
Niet als eenvoudige belediging strafbaar zijn gedragingen die ertoe strekken een oordeel te geven over de behartiging van openbare belangen, en die er niet op zijn gericht ook in ander opzicht of zwaarder te grieven dan uit die strekking voortvloeit.

Artikel 267 – belediging ambtenaar, openbaar gezag, hoofd bevriende staat
De in de voorgaande artikelen van deze titel bepaalde gevangenisstraffen kunnen met een derde worden verhoogd, indien de belediging wordt aangedaan aan:
1°. het openbaar gezag, een openbaar lichaam of een openbare instelling;
2°. een ambtenaar gedurende of ter zake van de rechtmatige uitoefening van zijn bediening;
3°. het hoofd of een lid van de regering van een bevriende staat.

Zoals u kunt lezen is de eenvoudige belediging als uitzondering geformuleerd op smaad geformuleerd. Wanneer er geen sprake is van smaad, terwijl toch de eer en goede naam van een ander wordt aangerand, is er sprake van eenvoudige belediging.

In de tenlastelegging zien we bij belediging vaak de volgende omschrijving:

hij op of omstreeks [datum] te [plaats], althans in het arrondissement Utrecht, opzettelijk beledigend (een) ambtena(a)r(en), te weten [ambtenaar] en/of [ambtenaar 1] (respectievelijk brigadier en agent van politie Utrecht), gedurende en/of ter zake van de rechtmatige uitoefening van zijn/hun bediening, in diens/dier tegenwoordigheid mondeling heeft toegevoegd de woorden “Flikkers”, althans woorden van gelijke beledigende aard en/of strekking.

Bewijs belediging

Over het algemeen wordt het bewijs van belediging geleverd op basis van een proces-verbaal van bevindingen van een politieagent. Dat is op zich voldoende bewijs, tenzij het aannemelijk is dat wat de politieagent heeft verklaard niet juist is.

Wanneer het gaat om belediging van een burger, wordt vrijwel nooit aangifte gedaan. Gebeurt dat toch, dan eist de wet dat er naast de aangifte minimaal nog een ander bewijsmiddel ligt. Anders moet vrijspraak volgen.

Bij belastende getuigenverklaringen is het belangrijk om deze getuigen op te roepen om voor een rechter de verklaring te herhalen, in de hoop dat ze ofwel terugkomen op de eerdere verklaring, ofwel dat ze door de mand vallen en dat blijkt dat hun verklaring gelogen was, of dat er op z’n minst getwijfeld moet worden aan de betrouwbaarheid en geloofwaardigheid van de verklaring. Ook kunt u zelf ook getuigen oproepen die uw verhaal ondersteunen. Onze advocaten zijn bedreven in het ondervragen van getuigen.

De advocaat kan zo ook een politieagent horen over hetgeen hij heeft verklaard in het proces-verbaal.

Verweren tegen belediging

Niet iedere gedane uitlating kan juridisch worden gekwalificeerd als een belediging. Het is belangrijk dat u zich niet te snel neerlegt bij de beschuldiging dat u een ander zou hebben beledigd. Sowieso is voor een bewezenverklaring van belediging vereist dat de verdachte het opzet had om de ander in zijn eer en goede naam aan te tasten. Dat opzet is niet altijd aanwezig.

Dit zien we onder meer terug in een uitspraak van het gerechtshof Amsterdam, 2 juli 2009, LJN: BJ4779 waarin het ging om de vraag of een politieagent die riep “wat een kutwijf” de aangeefster had beledigd. Het hof oordeelde dat het geen belediging was omdat de uitlating min of meer een verzuchting in zichzelf was, en hij het dus ook niet tegenover aangeefster zei. Volgens het hof had de politieagent niet het opzet om de vrouw in haar eer en goede naam te krenken.

Belangrijk om te weten is dat de woorden “sukkels”, “loosers”, “klootzakken” en “kankerlijers”  op zichzelf genomen in het algemeen een beledigend karakter dragen.

In geval van een belediging die iemand mondeling in zijn tegenwoordigheid is aangedaan, moet een uitlating als beledigend worden beschouwd wanneer zij de strekking heeft die ander aan te randen in zijn eer en goede naam. Het oordeel dat daarvan sprake is zal bij woorden waarvan het gebruik op zichzelf in het algemeen niet beledigend is, afhangen van de context waarin de uitlating is gedaan.

Advocaat belediging

Wanneer u uw zaak bij ons aanmeldt, brengen wij u in contact met een gespecialiseerde advocaat in beledigingsszaken.

Alle bij ons netwerk aangesloten advocaten werken ook op basis van pro deo (toevoeging via de Raad voor Rechtsbijstand), waarbij de kosten van rechtsbijstand grotendeels worden betaald door de Staat. Komt u niet in aanmerking voor gesubsidieerde rechtsbijstand, dan hanteren onze advocaten voor u een zeer scherp tarief van € 135,00. Alleen via ons bent u zeker van gespecialiseerde rechtsbijstand, tegen een betaalbaar tarief.

En bij vrijspraak, sepot of ontslag van rechtsvervolging krijgt u bovendien alle kosten van rechtsbijstand vergoed door de Staat. Wij kunnen dan voor u een verzoek indienen.

Indien u wordt verdacht van bedreiging is het altijd aan te raden om voor het verhoor bij de politie een advocaat te raadplegen. bedreiging klinkt op zich als een simpel feit, en voor bedreiging worden doorgaans geen hoge straffen opgelegd, maar wat veel mensen niet weten is dat in sommige gevallen tegen de verdenking van bedreiging goed verweer gevoerd kan worden. Een advocaat kan u adviseren over uw procespositie, of u moet zwijgen, of juist beter kunt verklaren, en wat u dan wel en niet kunt verklaren.

Bedreiging in de wet

Bedreiging is strafbaar gesteld in artikel 285 Wetboek van strafrecht (Sr.).

Artikel 285 – bedreiging

1. Bedreiging met openlijk in vereniging geweld plegen tegen personen of goederen, met geweld tegen een internationaal beschermd persoon of diens beschermde goederen, met enig misdrijf waardoor gevaar voor de algemene veiligheid van personen of goederen of gemeen gevaar voor de verlening van diensten ontstaat, met verkrachting, met feitelijke aanranding van de eerbaarheid, met enig misdrijf tegen het leven gericht, met gijzeling, met zware mishandeling of met brandstichting, wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste twee jaren of geldboete van de vierde categorie.

2. Indien deze bedreiging schriftelijk en onder een bepaalde voorwaarde geschiedt, wordt ze gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste vier jaren of geldboete van de vierde categorie.

3. Bedreiging met een terroristisch misdrijf wordt gestraft met gevangenisstraf van ten hoogste zes jaren of geldboete van de vijfde categorie.

4. Indien het feit, omschreven in het eerste, tweede of derde lid, wordt gepleegd met het oogmerk om een terroristisch misdrijf voor te bereiden of gemakkelijk te maken, wordt de op het feit gestelde gevangenisstraf met een derde verhoogd.

Bewijs bedreiging

Over het algemeen wordt het bewijs van bedreiging geleverd op basis van een proces-verbaal van bevindingen van een politieagent. Dat is op zich voldoende bewijs, tenzij het aannemelijk is dat wat de politieagent heeft verklaard niet juist is.

Wanneer het gaat om bedreiging van een burger, is er meer bewijs nodig. In dat geval eist de wet dat  dat er naast de aangifte minimaal nog een ander bewijsmiddel ligt. Dat kan een verklaring van een getuige zijn, of een ander bewijsmiddel, zoals opname gesprek, videobeelden. Is er onvoldoende wettig bewijs, of heeft de rechter niet de overtuiging dat de bedreiging heeft plaatsgevonden, dan moet vrijspraak volgen.

Bij belastende getuigenverklaringen is het belangrijk om deze getuigen op te roepen om voor een rechter de verklaring te herhalen, in de hoop dat ze ofwel terugkomen op de eerdere verklaring, ofwel dat ze door de mand vallen en dat blijkt dat hun verklaring gelogen was, of dat er op z’n minst getwijfeld moet worden aan de betrouwbaarheid en geloofwaardigheid van de verklaring. Ook kunt u zelf ook getuigen oproepen die uw verhaal ondersteunen. Onze advocaten zijn bedreven in het ondervragen van getuigen.

De advocaat kan zo ook een politieagent horen over hetgeen hij heeft verklaard in het proces-verbaal.

Verweren tegen bedreiging

Niet iedere gedane uitlating kan juridisch worden gekwalificeerd als een bedreiging. Het is belangrijk dat u zich niet te snel neerlegt bij de beschuldiging dat u een ander zou hebben bedreigd. Sowieso is voor een bewezenverklaring van bedreiging vereist dat de verdachte het opzet had om de ander vrees aan te jagen. Dat opzet is niet altijd aanwezig.

Voor een veroordeling ter zake van bedreiging met enig misdrijf tegen het leven gericht is vereist dat de bedreigde daadwerkelijk op de hoogte is geraakt van de bedreiging (vgl. HR 10 februari 2009, LJN BG6562, NJ 2009/109) en voorts dat de bedreiging van dien aard is en onder zodanige omstandigheden is geschied dat bij de bedreigde in redelijkheid de vrees kon ontstaan dat hij het leven zou kunnen verliezen (vgl. HR 7 juni 2005, LJN AT3659, NJ 2005/448).

Niet in alle gevallen kan het bezigen van bedreigende woorden worden aangemerkt als een bedreiging in de zin van artikel 285 Sr. Als we kijken naar de huidige jurisprudentie dan geldt als eis dat bekeken moet worden of een persoon zich in de context waarin de uitlatingen zijn gebezigd zich ook werkelijk bedreigd kan hebben gevoeld.

Het hof Arnhem heeft dit heel treffend verwoord in een uitspraak van 1 februari 2005 (LJN: AS5050) waar het ging om een ruzie tussen aangever en een verdachte, die elkaar al enkele jaren kennen. Tijdens een ruzie is toen door de verdachte gezegd: Ik zoek je op en verzuip je in het Twentekanaal. Ik weet waar je woont.”
Het hof overwoog: “Het kan niet zo zijn dat elke onbeheerste uiting van woede, enkel vanwege de laakbare woordkeus, kan worden aangemerkt als een bedreiging in de zin van artikel 285Sr”.
Het hof benadrukte voorts dat er onvoldoende aanwijzingen bestonden dat de wil van verdachte was gericht op het teweegbrengen van de bedoelde vrees. Het opzet ontbrak. Vrijspraak volgde om beide redenen.

Een andere uitspraak is van de Hoge Raad, 28 maart 2006, LJN: AV4191. De verdachte zat in een observatiecel van de politie en riep “Fuck you, ik gooi een handgranaat”. Volgens de Hoge Raad waren deze woorden in de gegeven omstandigheden niet van dien aard dat deze de redelijke vrees kon opwekken dat de ander het leven zou kunnen laten.

In een andere situatie werd een verdachte vrijgesproken door het gerechtshof Leeuwarden, 17 mei 2011, LJN: BQ5142, die net na zijn aanhouding wegens winkeldiefstal tegen een beveiligingsmedewerker zei “Ik sla je kop van je romp”. Het hof overwoog: “Het hof is op grond van de inhoud van het dossier en de verklaring van de verdachte ter terechtzitting van oordeel dat de door verdachte geuite woorden moeten worden bezien in de context van zijn aanhouding voor vermeende winkeldiefstal. Onder de gegeven omstandigheden zijn de geuite bewoordingen volgens het hof op te vatten als een emotionele ontlading, maar niet geeigend om vrees op te weken als bedoeld in artikel 285 Sr.

Meer voorbeelden van verweren die gevoerd kunnen worden tav bedreiging, vindt u hier.

Politieverhoor bedreiging

Wanneer u een uitnodiging hebt ontvangen voor een verhoor bij de politie, is het erg belangrijk dat u zich goed op dit politieverhoor voorbereidt. Wij adviseren u daarom ter voorbereiding op dit verhoor de informatiebrochure ‘bedreiging’ te bestellen. In de informatiebrochure worden alle mogelijke verweren voor bedreiging besproken en verder uitgelegd aan de hand van het wettelijk kader en de jurisprudentie. Na het lezen van de brochure weet u precies wat u wel en niet kunt verklaren wanneer u op verhoor bij politie moet verschijnen.

> Informatiebrochure bedreiging

Advocaat bedreiging

Wanneer u uw zaak bij ons aanmeldt, brengen wij u in contact met een gespecialiseerde advocaat in bedreigingszaken.

Alle bij ons netwerk aangesloten advocaten werken ook op basis van pro deo (toevoeging via de Raad voor Rechtsbijstand), waarbij de kosten van rechtsbijstand grotendeels worden betaald door de Staat. Komt u niet in aanmerking voor gesubsidieerde rechtsbijstand, dan hanteren onze advocaten voor u een zeer scherp tarief van € 135,00. Alleen via ons bent u zeker van gespecialiseerde rechtsbijstand, tegen een betaalbaar tarief.

En bij vrijspraak, sepot of ontslag van rechtsvervolging krijgt u bovendien alle kosten van rechtsbijstand vergoed door de Staat. Wij kunnen dan voor u een verzoek indienen.

> Meer informatie bedreiging

Wanneer u wordt verdacht van een strafbaar feit, kan de Officier van Justitie u hiervoor vervolgen. Dit kan hij onder andere doen door u te dagvaarden voor de kantonrechter.

Dagvaarding

Een dagvaarding is een oproeping om op een bepaalde tijdstip bij de rechter te verschijnen. Op de dagvaarding staat altijd vermeld op welke datum en tijdstip de zitting plaatsvindt. Ook kunt u op de dagvaarding lezen bij welke rechter, bijvoorbeeld de kantonrechter, u moet verschijnen, en waar deze kantonrechter dan zitting houdt. Op de dagvaarding staat altijd het adres van het gerechtsgebouw vermeld waar u moet zijn. Bewaar de dagvaarding daarom altijd goed.

Kantonrechter

U kunt onder meer worden gedagvaard om te verschijnen voor de kantonrechter. De kantonrechter behandelt hoofdzakelijk overtredingen, de lichtste strafbare feiten.. Wanneer u schuldig wordt bevonden door de kantonrechter, zal deze in de meeste gevallen een geldboete opleggen. Bij herhaling kan de kantonrechter ook hechtenis (gevangenisstraf) opleggen en bij bepaalde verkeersdelicten is de kantonrechter ook bevoegd om een ontzegging van de rijbevoegdheid opleggen.

Tenlastelegging

Op de dagvaarding staat tevens de tenlastelegging vermeld. Dit is een omschrijving van het strafrechtelijke verwijt dat u wordt gemaakt en vormt de basis voor het strafproces. De kantonrechter is gebonden aan de tenlastelegging. Hij mag niet iets anders bewezen verklaren dan aan u ten laste is gelegd en hij mag ook de straf, bij een bewezenverklaring, enkel hierop baseren.

Rechten verdachte

Op de achterzijde van de dagvaarding of de losse bijlagen bij de dagvaarding vindt u een opsomming van uw rechten. Het is belangrijk dat u deze aandachtig leest. De belangrijkste rechten van de verdachte zijn:
1. Met uitzondering van minderjarigen, bent u als verdachte niet verplicht om te verschijnen. Ons advies is echter om altijd naar de zitting te gaan, zodat de kantonrechter ook uw kant van het verhaal kan horen. Vaak houdt de kantonrechter rekening met de omstandigheden van het geval, en met name ook uw persoonlijke omstandigheden, waardoor de straf lager uitkomt.
2. U hebt het recht om getuigen of deskundigen door de Officier van Justitie te laten oproepen of om deze zelf mee te nemen naar de zitting. Indien u wilt dat de Officier van Justitie de getuigen oproept moet u hierom schriftelijk vragen door uiterlijk 10 dagen voor de zitting een brief te sturen naar het arrondissementsparket. Vermeld in uw brief altijd het parketnummer (bjv. 02/123456-12) dat u bovenaan de dagvaarding vindt. Ook moet u uitgebreid uitleggen waarom u de getuigen wilt oproepen. Vergeet niet de naam- en adresgegevens van de getuige(n) in de brief te vermelden.
3. U hebt het recht om een tolk op te laten roepen door de Officier van Justitie. Ook dit moet vooraf (schriftelijk) worden aangegeven.
4. Wanneer u op het in de dagvaarding vermelde tijdstip van de zitting verhinderd bent, kunt u aanhouding van de behandeling ter terechtzitting vragen. Ook dit moet schriftelijk gebeuren. In de brief legt u uit waarom u verhinderd bent, en als bijlage(n)voegt u bewijsstukken toe. Alleen bijzondere verhinderingen, zoals een reeds geboekte vakantie, kunnen aanleiding zijn om de zitting aan te houden.
5. U hebt het recht om u te laten bijstaan door een advocaat. Of u van dit recht gebruik moet maken is mede afhankelijk van de aard, de ernst en de ingewikkeldheid van het feit dat u wordt verweten. In de simpele strafzaken waarbij u hoogstens het risico loopt om een geringe geldboete opgelegd te krijgen, staan de kosten van rechtsbijstand vaak niet in verhouding tot de straf. In die gevallen komt u ook niet in aanmerking voor gesubsidieerde rechtsbijstand (pro deo advocaat) en adviseren wij cliënten al snel om zonder advocaat naar de zitting te gaan. Wat wij u wel aanraden is om vooraf een advocaat de stukken te laten opvragen bij het arrondissementsparket, zodat hij deze met u kan bespreken en u kan adviseren over de verweren die u kunt voeren. De kosten blijven op deze manier beperkt, terwijl u weet over elke informatie de kantonrechter en de Officier van Justitie beschikken, en u weet welke verweren u kunt voeren tijdens de zitting bij de kantonrechter. In de wat ingewikkeldere zaken, of wanneer u gelet op eerdere, soortgelijke feiten, het risico loopt om tot hechtenis (gevangenisstraf) of een ontzegging van de rijbevoegdheid te worden veroordeeld, is ons altijd om u te laten bijstaan door een in het strafrecht gespecialiseerde advocaat. In die gevallen hebt u ook een grotere kans om een toevoeging (gesubsidieerde rechtsbijstand) te krijgen.
6. Indien u het niet eens bent met de beslissing van de kantonrechter, kunt u hiertegen hoger beroep instellen. Hoger beroep moet uiterlijk 14 dagen na de dag van de uitspraak zijn ingesteld. U kunt het hoger beroep zelf ter griffie van de rechtbank instellen, maar u kunt dit ook door een advocaat laten doen. Het is dan wel belangrijk dat u de zaak tijdig bij ons aanmeldt. Indien u het zelf doet moet u terug naar de rechtbank waar de uitspraak is gedaan en daar aan de balie het hoger beroep instellen. U kunt eventueel ook de griffier van de rechtbank machtigen om namens u het hoger beroep in te stellen, maar u moet er dan wel op toezien dat dit juist en tijdig gebeurt.

Wanneer u wordt verdacht van een strafbaar feit, kan de Officier van Justitie u hiervoor vervolgen. Dit kan hij onder andere doen door u te dagvaarden voor de meervoudige kamer van de rechtbank.

Dagvaarding

Een dagvaarding is een oproeping om op een bepaalde tijdstip bij de rechter te verschijnen. Op de dagvaarding staat altijd vermeld op welke datum en tijdstip de zitting plaatsvindt. Ook kunt u op de dagvaarding lezen bij welke rechterlijke instantie, bijvoorbeeld de meervoudige kamer van de rechtbank, u moet verschijnen, en waar deze dan zitting houdt. Op de dagvaarding staat altijd het adres van het gerechtsgebouw vermeld waar u moet zijn. Bewaar de dagvaarding daarom goed.

Meervoudige kamer van de rechtbank

U kunt onder meer worden gedagvaard om te verschijnen voor de meervoudige kamer van de rechtbank. De meervoudige kamer van de rechtbank behandelt de ernstige en ingewikkelde misdrijven. De meervoudige kamer van de rechtbank kan een gevangenisstraf opleggen tot maximaal 30 jaar of levenslang, en daarnaast kunnen ze alle andere straffen en maatregelen die het Wetboek van Strafrecht kent, opleggen.
Wanneer u een dagvaarding hebt ontvangen om te verschijnen voor de meervoudige kamer van de rechtbank, is ons advies om u altijd te laten bijstaan door een in het strafrecht gespecialiseerde advocaat.

Tenlastelegging

Op de dagvaarding staat tevens de tenlastelegging vermeld. Dit is een omschrijving van het strafrechtelijke verwijt dat u wordt gemaakt en vormt de basis voor het strafproces. De meervoudige kamer van de rechtbank is gebonden aan de tenlastelegging. Hij mag niet iets anders bewezen verklaren dan aan u ten laste is gelegd en hij mag ook de straf, bij een bewezenverklaring, enkel hierop baseren.

Rechten verdachte

Op de achterzijde van de dagvaarding of de losse bijlagen bij de dagvaarding vindt u een opsomming van uw rechten. Het is belangrijk dat u deze aandachtig leest. De belangrijkste rechten van de verdachte zijn:
1. Met uitzondering van minderjarigen, bent u als verdachte niet verplicht om te verschijnen. Ons advies is echter om altijd naar de zitting te gaan, zodat de meervoudige kamer van de rechtbank ook uw kant van het verhaal kan horen. Vaak houdt de meervoudige kamer van de rechtbank rekening met de omstandigheden van het geval, en met name ook uw persoonlijke omstandigheden, waardoor de straf lager uitkomt.
2. U hebt het recht om getuigen of deskundigen door de Officier van Justitie te laten oproepen of om deze zelf mee te nemen naar de zitting. Indien u wilt dat de Officier van Justitie de getuigen oproept moet u hierom schriftelijk vragen door uiterlijk 10 dagen voor de zitting een brief te sturen naar het arrondissementsparket. Vermeld in uw brief altijd het parketnummer (bjv. 02/123456-12) dat u bovenaan de dagvaarding vindt. Ook moet u uitgebreid uitleggen waarom u de getuigen wilt oproepen. Vergeet niet de naam- en adresgegevens van de getuige(n) in de brief te vermelden.
3. U hebt het recht om een tolk op te laten roepen door de Officier van Justitie. Ook dit moet vooraf (schriftelijk) worden aangegeven.
4. Wanneer u op het in de dagvaarding vermelde tijdstip van de zitting verhinderd bent, kunt u aanhouding van de behandeling ter terechtzitting vragen. Ook dit moet schriftelijk gebeuren. In de brief legt u uit waarom u verhinderd bent, en als bijlage(n)voegt u bewijsstukken toe. Alleen bijzondere verhinderingen, zoals een reeds geboekte vakantie, kunnen aanleiding zijn om de zitting aan te houden.
5. U hebt het recht om u te laten bijstaan door een advocaat. Wij adviseren u om altijd gebruik te maken van dit recht omdat u met een advocaat veel sterker staat. Een in het strafrecht gespecialiseerde advocaat weet precies hoe u de verdediging moet voeren zodat u de grootste kans op vrijspraak of een lagere straf hebt. De advocaat zal het strafdossier, met o.a. allen verklaringen, voor u opvragen en met u bespreken zodat u weet over welke informatie de Officier van Justitie en de meervoudige kamer van de rechtbank beschikken. Samen met u zal de advocaat vervolgens de te voeren verdedigingsstrategie bepalen.
6. Indien u het niet eens bent met de beslissing van de meervoudige kamer van de rechtbank, kunt u hiertegen hoger beroep instellen. Hoger beroep moet uiterlijk 14 dagen na de dag van de uitspraak zijn ingesteld. U kunt het hoger beroep zelf ter griffie van de rechtbank instellen, maar u kunt dit ook door een advocaat laten doen. Het is dan wel belangrijk dat u de zaak tijdig bij ons aanmeldt. Indien u het zelf doet moet u terug naar de rechtbank waar de uitspraak is gedaan en daar aan de balie het hoger beroep instellen. U kunt eventueel ook de griffier van de rechtbank machtigen om namens u het hoger beroep in te stellen, maar u moet er dan wel op toezien dat dit juist en tijdig gebeurt.

Wanneer u wordt verdacht van een strafbaar feit, kan de Officier van Justitie u hiervoor vervolgen. Dit kan hij onder andere doen door u te dagvaarden voor de politierechter.

Dagvaarding

Een dagvaarding is een oproeping om op een bepaalde tijdstip bij de rechter te verschijnen. Op de dagvaarding staat altijd vermeld op welke datum en tijdstip de zitting plaatsvindt. Ook kunt u op de dagvaarding lezen bij welke rechter, bijvoorbeeld de politierechter, u moet verschijnen, en waar deze politierechter dan zitting houdt. Op de dagvaarding staat altijd het adres van het gerechtsgebouw vermeld waar u moet zijn. Bewaar de dagvaarding daarom goed.

Politierechter

U kunt onder meer worden gedagvaard om te verschijnen voor de politierechter. De politierechter behandelt de minder ernstige misdrijven. Voorwaarde voor behandeling van de strafzaak door de politierechter is ook dat de zaak relatief eenvoudig is. De duur van de maximale gevangenisstraf die de politierechter mag opleggen is ook beperkt tot 1 jaar.

Tenlastelegging

Op de dagvaarding staat tevens de tenlastelegging vermeld. Dit is een omschrijving van het strafrechtelijke verwijt dat u wordt gemaakt en vormt de basis voor het strafproces. De politierechter is gebonden aan de tenlastelegging. Hij mag niet iets anders bewezen verklaren dan aan u ten laste is gelegd en hij mag ook de straf, bij een bewezenverklaring, enkel hierop baseren.

Rechten verdachte

Op de achterzijde van de dagvaarding of de losse bijlagen bij de dagvaarding vindt u een opsomming van uw rechten. Het is belangrijk dat u deze aandachtig leest. De belangrijkste rechten van de verdachte zijn:
1. Met uitzondering van minderjarigen, bent u als verdachte niet verplicht om te verschijnen. Ons advies is echter om altijd naar de zitting te gaan, zodat de politierechter ook uw kant van het verhaal kan horen. Vaak houdt de politierechter rekening met de omstandigheden van het geval, en met name ook uw persoonlijke omstandigheden, waardoor de straf lager uitkomt.
2. U hebt het recht om getuigen of deskundigen door de Officier van Justitie te laten oproepen of om deze zelf mee te nemen naar de zitting. Indien u wilt dat de Officier van Justitie de getuigen oproept moet u hierom schriftelijk vragen door uiterlijk 10 dagen voor de zitting een brief te sturen naar het arrondissementsparket. Vermeld in uw brief altijd het parketnummer (bjv. 02/123456-12) dat u bovenaan de dagvaarding vindt. Ook moet u uitgebreid uitleggen waarom u de getuigen wilt oproepen. Vergeet niet de naam- en adresgegevens van de getuige(n) in de brief te vermelden.
3. U hebt het recht om een tolk op te laten roepen door de Officier van Justitie. Ook dit moet vooraf (schriftelijk) worden aangegeven.
4. Wanneer u op het in de dagvaarding vermelde tijdstip van de zitting verhinderd bent, kunt u aanhouding van de behandeling ter terechtzitting vragen. Ook dit moet schriftelijk gebeuren. In de brief legt u uit waarom u verhinderd bent, en als bijlage(n)voegt u bewijsstukken toe. Alleen bijzondere verhinderingen, zoals een reeds geboekte vakantie, kunnen aanleiding zijn om de zitting aan te houden.
5. U hebt het recht om u te laten bijstaan door een advocaat. Wij adviseren u om altijd gebruik te maken van dit recht omdat u met een advocaat veel sterker staat. Een in het strafrecht gespecialiseerde advocaat weet precies hoe u de verdediging moet voeren zodat u de grootste kans op vrijspraak of een lagere straf hebt. De advocaat zal het strafdossier, met o.a. allen verklaringen, voor u opvragen en met u bespreken zodat u weet over welke informatie de Officier van Justitie en de politierechter beschikken. Samen met u zal de advocaat vervolgens de te voeren verdedigingsstrategie bepalen.
6. Indien u het niet eens bent met de beslissing van de politierechter, kunt u hiertegen hoger beroep instellen. Hoger beroep moet uiterlijk 14 dagen na de dag van de uitspraak zijn ingesteld. U kunt het hoger beroep zelf ter griffie van de rechtbank instellen, maar u kunt dit ook door een advocaat laten doen. Het is dan wel belangrijk dat u de zaak tijdig bij ons aanmeldt. Indien u het zelf doet moet u terug naar de rechtbank waar de uitspraak is gedaan en daar aan de balie het hoger beroep instellen. U kunt eventueel ook de griffier van de rechtbank machtigen om namens u het hoger beroep in te stellen, maar u moet er dan wel op toezien dat dit juist en tijdig gebeurt.

Tijdens de periode dat u op het politiebureau zit, zult u (regelmatig) worden gehoord door de politie. Aanbevolen wordt om altijd eerst een advocaat te spreken, voordat u een verklaring aflegt bij de politie. De advocaat heeft een geheimhoudingsplicht.

Vaak denken verdachten dat, wanneer zij tegenover de advocaat bekennen dat zij zich schuldig hebben gemaakt aan het strafbare feit waarvan zij verdacht worden, die advocaat hen niet meer zal willen verdedigen of minder zijn/haar best zal doen. Dit is niet waar. De advocaat heeft als taak dat hij uw belangen zo goed mogelijk moet behartigen. Dus ook als u wel schuldig zou zijn, zal een advocaat u toch proberen vrij te krijgen of ervoor te zorgen dat u een lagere straf krijgt.

De advocaat kan uw belangen alleen optimaal behartigen wanneer hij precies weet wat er gebeurd is. Het is daarom erg belangrijk dat u uw advocaat volledig vertrouwt en eerlijk vertelt wat er is gebeurd en wat u hebt gedaan. Samen met de advocaat kan dan vóór het verhoor door de politie een verdedigingsstrategie worden afgesproken. Praat nooit met de politie voordat u uw advocaat volledig hebt geïnformeerd en hij/zij u heeft geadviseerd over uw mogelijkheden.

Zwijgrecht

Één van de belangrijkste rechten die een verdachte tijdens het verhoor heeft, is het zwijgrecht. Het zwijgrecht vloeit voort uit het beginsel dat een verdachte niet aan zijn eigen veroordeling hoeft mee te werken. Sowieso is het altijd verstandig om voordat met de advocaat is gesproken, gebruik te maken van het zwijgrecht.

Het voordeel van gebruikmaking van het zwijgrecht is dat u geen bewijs tegen uzelf creëert. Dit heeft tot voordeel dat, wanneer er geen overig bewijs is anders dan de verklaring van het slachtoffer, er onvoldoende wettig bewijs is om het feit bewezen te verklaren. Dit vergroot de kans dat u door een rechter wordt vrijgesproken, als de zaak überhaupt al bij de rechter komt en niet eerder al wordt geseponeerd.

Wanneer de advocaat u adviseert gebruik te maken van het zwijgrecht, is het niet verstandig om te antwoorden op de vragen van de politie. U kunt beter telkens reageren met de volgende zin: “Ik beroep mij op mijn zwijgrecht op advies van mijn advocaat”, of verkort “zwijgrecht”.

U zult zien dat de politie blijft proberen om u te laten verklaren. Laat u daartoe niet verleiden. Ga niet in op de vragen van de politie wanneer zij zeggen dat u toch niets hebt te verbergen en dat u daarom gerust de vragen kunt beantwoorden. Laat u ook niet wijsmaken dat u langer blijft vastzitten wanneer u niets verklaart of dat de rechter een verklaring wil. De politie zal in sommige gevallen ook proberen om u aan het praten te krijgen door bijvoorbeeld de inverzekeringstelling te verlengen of te dreigen met een lang voorarrest (tot wel 107 dagen). Laat u niet bang maken. Wanneer u met uw advocaat hebt afgesproken om te zwijgen, is het verstandiger om u hieraan te houden. Pas wanneer uw advocaat dat zegt, kunt u een verklaring afleggen.

Ook wanneer u van te voren duidelijk maakt dat u niets zult verklaren, zal de politie u vaak toch meenemen naar een verhoorkamer. U kunt dan gerust meegaan, maar u moet vervolgens blijven zwijgen. Als antwoord op iedere vraag kunt u dan “zwijgrecht” zeggen. Sommige verhoorders blijven volhouden, maar de meesten zullen toch snel afhaken en u terug naar uw cel brengen. Laat u in ieder geval nooit verleiden om wel iets te zeggen! Anders zullen ze het blijven proberen.

Hoewel het vaak verstandig is bij alle vragen een beroep te doen op uw zwijgrecht, kunt u uiteraard ook per vraag afzonderlijk bekijken of u wil verklaren of zwijgen. U bepaalt uiteindelijk zelf wat u tegen de politie verklaart en wat niet. U hoeft niet bang te zijn dat een rechter dat raar vindt. U kunt uw redenen hebben om wel of niet te verklaren, ook wanneer u onschuldig bent. Bespreek altijd wel eerst met uw advocaat wat u zou willen verklaren!

Soms doet de politie ook alsof zij uw vriend zijn en u willen helpen. Trap daar niet in. Tijdens het onderzoek van de politie hebt u slechts één vriend: uw advocaat.

Zo mag u ook nooit buiten een officieel verhoor met de politie praten over de feiten waarvan u verdacht wordt. Soms probeert de politie “off the record” een gesprekje met u aan te knopen om toch iets te weten te komen over de feiten, maar anders dan u wellicht zult denken, zal de politie alles wat u tegen hen zegt, opnemen in een zogenaamd proces-verbaal van bevindingen dat vervolgens als bewijs tegen u gebruikt mag worden, zelfs wanneer u nooit uw handtekening daaronder hebt gezet. Alles dat u dus tegen de politie zegt, ook buiten een officieel verhoor om, mag dus tegen u gebruikt worden. Wees daarop bedacht, en praat in het geheel niet met de politie wanneer u een beroep doet op uw zwijgrecht.

Wanneer u een beroep doet op uw zwijgrecht, moet u, tenzij uw advocaat u anders adviseert, ook echt niets verklaren over de feiten. Wat vaak fout gaat is dat verdachten snel even kort verklaren “ik heb er niets mee te maken” of “ik was op het verkeerde moment, op de verkeerde plaats”. Ook dat soort korte verklaringen kunnen in sommige gevallen bewijs opleveren tegen u. U doet er daarom verstandiger aan om niets te verklaren!

Verschoningsrecht

Het verschoningsrecht is een soort zwijgrecht ten aanzien van familieleden. Familieleden kunnen niet gedwongen worden om over elkaar belastend te verklaren. Vraagt de politie iets over wat een familielid heeft gedaan, dan kunt u antwoorden met de volgende zin: “ik beroep mij op mijn verschoningsrecht”of verkort “verschoningsrecht”.
Zegt de politie dat aan u geen verschoningsrecht toekomt omdat het familielid te ver van u af staat, dan kunt u altijd nog een beroep doen op uw zwijgrecht.

Wel verklaren

In het algemeen geldt het volgende. U bent verdachte en men wil alleen de zaak oplossen hetgeen zij waarheidsvinding noemen. In de visie van de politie houdt die waarheidsvinding niets anders in dan dat zij ook even graag van u horen dat u het feit hebt gepleegd. Men wil gewoon een bekentenis zodat daarmee dan de zaak (voor de politie) gesloten kan worden. U bent echter nooit verplicht om aan uw eigen veroordeling mee te werken.

Wanneer u – na overleg met uw advocaat – besluit om wel een verklaring af te leggen bij de politie, moet u goed opletten wat u verklaart en wat de politie opschrijft. Hoewel de politie verplicht is om precies te noteren wat u verklaart, leert de ervaring dat de politie de verklaring van de verdachte soms zelf zo noteert als dat het hen goed uitkomt. Omdat de politie tijdens de opleiding ook Nederlands recht krijgt en/of vanwege hun ervaring, weten ze vaak precies wat een rechter nodig heeft voor een bewezenverklaring. Lees uw verklaring daarom altijd aandachtig door en laat de verklaring aanpassen wanneer het niet klopt. Laat u daarbij niet onder druk zetten wanneer de politie boos wordt of ongeduldig raakt omdat het te lang duurt. Het gaat om uw zaak en wanneer uw verklaring niet juist is, terwijl u de verklaring wel hebt ondertekend, kan de rechter die verklaring gebruiken voor het bewijs.

Weigert de politie dat, dan weigert u ook de verklaring te tekenen, waarbij u als reden opgeeft dat de verklaring niet overeenstemt met hetgeen u hebt gezegd. Zorg ervoor dat de politie dit ook altijd onderaan het proces-verbaal vermeldt en meld dit ook altijd aan uw advocaat.

Wanneer de politie u tijdens het verhoor naar uw gevoel onder druk zet, dan kunt u eisen dat de politie in uw verklaring opneemt dat u zich onder druk gezet voelt. Laat zo nauwkeurig mogelijk beschrijven op welke wijze u onder druk wordt gezet en dat uw verklaring niet in vrijheid is afgelegd. Indien de politie dat weigert, dan weigert u te tekenen, waarbij u eveneens als reden opgeeft dat de politie u onder druk heeft gezet.

U doet er verstandig aan om alleen te verklaren over feiten en omstandigheden die aannemelijk zijn. Een onaannemelijke en daardoor ongeloofwaardige verklaring van een verdachte kan namelijk door een rechter worden aangemerkt als een kennelijk leugenachtige verklaring en mag dan worden gebruikt voor het bewijs!

U moet er altijd rekening mee houden dat de politie sommige feiten en omstandigheden uit uw verklaring zal proberen te verifiëren door deze bijvoorbeeld na te vragen bij andere betrokkenen (waaronder medeverdachten). Wanneer een medeverdachte wel een aannemelijke verklaring aflegt, en u niet (in de ogen van de politie), zullen ze eerder de ander geloven. Hetzelfde geldt wanneer uw verklaring essentieel afwijkt van de verklaringen van bijvoorbeeld (onafhankelijk) getuigen.

Wanneer u wel een aannemelijke verklaring hebt voor bepaalde gebeurtenissen of u hebt een goed alibi, dat kan worden ondersteund door een getuige, kunt u dat gerust tegen de politie vertellen.
Voordat u een verklaring bij de politie aflegt, moeten dus wel alle details van uw verklaring kloppen. Wanneer u een verklaring wil afleggen kan dat, maar die verklaring moet in een keer goed zijn. U moet voorkomen dat u uw verklaring later weer moet aanpassen wanneer de politie met andere informatie komt! Omdat de politie vaak in de fase van de inverzekeringstelling over meer informatie beschikt dan wij, is het vaak verstandiger om te zwijgen. Wil u toch een verklaring afleggen, bespreek deze dan eerst met uw advocaat.

> Verhoor politie rechten verdachte (Verhoor-politie.nl)
> Zwijgrecht of verklaren (Politie-verhoor.nl)

Het traject van het voorarrest, ook wel voorlopige hechtenis genoemd, kan erg lang duren. Tussentijds wordt het voorarrest getoetst meerdere keren getoetst door de rechter. Dat zijn met name de momenten dat uw advocaat kan proberen om u in vrijheid te krijgen. Het is daarvoor wel van belang dat u wordt bijgestaan door een in het strafrecht gespecialiseerde advocaat. Om u enig inzicht te geven in het traject van het voorarrest, hebben wij de verschillende stadia voor u op een rij gezet.

Het voorarrest bestaat uit verschillende fasen, die elkaar opvolgen. In chronlogische volgorde kunnen de volgende fasen in het voorarrest worden toegepast.

• Ophouden voor verhoor (max. 6 – 15 uur)
• Inverzekeringstelling (max. 3 dagen, evt 1x verlenging)
• Bewaring (max. 14 dagen)
• Gevangenhouding (max. 90 dagen)
• Pro forma zitting (telkens verlenging max. 3 mnd)

Ophouden voor verhoor

U mag maximaal 6 uur worden opgehouden voor verhoor (om een verklaring af te leggen). De tijd tussen 0.00u en 9.00u telt hierbij echter niet mee, zodat de duur van het ophouden maximaal kan oplopen tot 15 uur.
Binnen deze termijn moet u ofwel in verzekering zijn gesteld, indien de politie nog nader onderzoek moet doen, of worden heengezonden.

Inverzekeringstelling

De verzekeringstelling kan maximaal drie dagen duren. In uitzonderlijke gevallen kan de officier van justitie de termijn van de inverzekeringstelling met drie dagen verlengen. Dit gebeurt dan vaak alleen wanneer men eigenlijk te weinig bewijs heeft om u nog 14 dagen in bewaring te laten stellen door de rechter-commissaris of om het mogelijk dat u nog in het weekend vast blijft zitten voor nadere verhoren, wanneer u bijvoorbeeld op een woensdag of donderdag bent aangehouden.

Gedurende de verzekeringstelling zal politie onderzoek doen. U wordt onder meer gehoord over de strafbare feiten waarvan u verdacht wordt.

Bewaring

De wet schrijft voor dat een verdachte binnen 3 dagen en 15 uur moet worden voorgeleid bij de rechter-commissaris. Deze toetst of de inverzekeringstelling rechtmatig is geweest, maar hij zal – indien de officier van justitie daarom heeft gevraagd – ook beoordelen of de verdachte nog langer in voorarrest moet blijven. De rechter-commissaris kan bevelen dat u voor maximaal 14 dagen in bewaring wordt gesteld.

De rechter-commissaris beoordeelt allereerst of er ernstige bezwaren bestaan voor de feiten waarvan de verdachte wordt beschuldigd. Wat precies onder ernstige bezwaren moet worden verstaan, is niet uitgewerkt in de wet of in de jurisprudentie. Er moet meer verdenking bestaan dan een redelijke vermoeden dat de verdachte het feit heeft gepleegd, maar er is geen wettig en overtuigend bewijs vereist. Dat is pas vereist wanneer de zaak later inhoudelijk wordt behandeld door de rechter.

Naast ernstige bezwaren moeten er ook gronden zijn voor het langer voortduren van het voorarrest. Het gaat om de volgende gronden:
• Ernstig gevaar voor vlucht
• Feit waarop 12 jaar of meer maximum gevangenisstraf is gesteld en het tot maatschappelijke onrust zou leiden wanneer de verdachte in vrijheid zou worden gesteld
• Gevaar voor herhaling van een feit waarop 6 jaar of meer maximum gevangenisstraf staat, of een feit waardoor de gezondheid of veiligheid in gevaar kan worden gebracht of algemeen gevaar voor goederen kan ontstaan
• Eerdere veroordeling van minder dan 5 jaar geleden voor bedreiging, mishandeling, diefstal, verduistering, oplichting, vernieling, of heling
• Onderzoek dat de politie nog moet verrichten, dat mogelijk bij invrijheidstelling van de verdachte zou kunnen worden gefrustreerd of belemmerd

De bewaring wordt ondergaan in een Huis van Bewaring. Dit is een gevangenis waar onder andere verdachten die in voorarrest zitten worden geplaatst. In uitzonderlijke gevallen kan de bewaring ook thuis worden ondergaan. Zijn er belangrijke redenen voor u om het voorarrest thuis te mogen ondergaan, meldt dit altijd aan de reclassering.

Schorsing van de voorlopige hechtenis

Wanneer de rechter-commissaris de bewaring voor 14 dagen verleent, kan hij deze onmiddellijk of op een later tijdstip schorsen. Schorsing vindt veelal plaats vanwege de persoonlijke omstandigheden van de verdachte, bijvoorbeeld wanneer de verdachte werk of een eigen onderneming heeft of naar school moet. Heeft u werk of moet u naar school, of zijn er andere dringende persoonlijke omstandigheden die maken dat u geschorst zou moeten worden, meldt dat dan altijd aan uw advocaat en de reclassering.

Aan de schorsing kunnen ook voorwaarden worden verbonden zoals een straat- en contactverbod, meldingsplicht bij de politie, huisarrest, etc. De reclassering zal de rechter adviseren of u eventueel geschorst kunt worden onder bepaalde voorwaarden. De rechter zal eerder geneigd zijn om u vrij te laten, wanneer de reclassering dat adviseert.

Gevangenhouding

Binnen de 14 dagen van de bewaring moet de voorlopige hechtenis opnieuw worden getoetst door de raadkamer van de rechtbank indien de officier van justitie de verdachte langer wil vasthouden. Beoordeeld wordt wederom of er nog voldoende ernstige bezwaren bestaan voor het langer voortduren van het voorarrest. Hoe langer het voorarrest duurt, des de zwaarder worden de eisen die aan verdenking gesteld worden.
Naast de ernstige bezwaren moeten verder ook nog gronden aanwezig zijn voor voorlopige hechtenis. Ook nu kan de advocaat een verzoek doen om de voorlopige hechtenis te schorsen wegens de persoonlijke omstandigheden van de verdachte.
De rechtbank kan de gevangenhouding direct voor 90 dagen bepalen, maar kan ook telkens het voorarrest voor 30 of 60 dagen verlengen.

Pro forma zitting

Wanneer ook de 90 dagen gevangenhouding zijn verstreken, moet u opnieuw bij de rechtbank verschijnen. Het voorarrest kan telkens met 90 dagen worden verlengd, mits er nog steeds sprake is van ernstige bezwaren, waaraan inmiddels zware eisen aan gesteld moeten worden.

Wanneer uw auto door de politie in beslag is genomen, is dat uitermate vervelend, zeker wanneer u voor uw werk of om andere redenen van uw auto afhankelijk bent. Gelukkig bestaan er goede mogelijkheden om het beslag op de auto te laten opheffen zodat u de auto terug kunt krijgen.

Klaagschrift indienen

U kunt bijvoorbeeld een klaagschrift indienen tegen het beslag. De kans op succes is afhankelijk van het soort beslag dat is gelegd, de duur en de gronden voor het beslag, maar ook van de vraag of de verdenking tegen u is gericht, of dat u slechts een onschuldige derde bent, uw persoonlijke omstandigheden en het belang dat u hebt bij teruggave. Juist omdat de teruggave van de in beslag genomen auto afhankelijk is van zoveel factoren, doet u er verstandig aan om u voor de klaagschriftprocedure bij te laten staan door een gespecialiseerde advocaat.

Soorten beslag

Een auto kan om verschillende redenen in beslag worden genomen. Allereerst kan het beslag bedoeld zijn om onderzoek te doen, met het oog op de waarheidsvinding. Ook kan het zijn dat het om een dure auto gaat die in beslag is genomen zodat de opbrengst van de auto later kan worden gebruikt als betaling van een bedrag aan wederechtelijk verkregen voordeel. Een beslag gericht op de onttrekking aan het verkeer is niet mogelijk bij een auto, maar een auto komt weer wel in aanmerking voor verbeurdverklaring.
Voor een nadere toelichting op de verschillende gronden voor beslag wordt verwezen naar het document “klaagschrift indienen”.

Buitengebruikstelling auto

Een bijzonder geval is de zogenaamde buitengebruikstelling van een voertuig. Dit is ook een vorm van beslag, die gebaseerd is op de WAHV. Het is een administratiefrechtelijk dwangmiddel dat kan worden toegepast om betaling van openstaande boetes af te dwingen. Dit dwangmiddel gaat zelfs zover dat voertuigen van derden, zoals die van een verhuurbedrijf, buiten gebruik kunnen worden gesteld totdat alle boetes zijn betaald.

> Meer informatie buitengebruikstelling auto

Maatstaf

Als belanghebbende kunt u een klaagschrift indienen tegen het uitblijven van een last tot teruggave van de auto. Het indienen van een klaagschrift heeft echter alleen zin wanneer het onderzoek van de politie in, op of aan de auto is afgerond en er verder geen gronden bestaan voor verbeurdverklaring. Er mag dus geen relatie bestaan tussen de auto en het strafbare feit, en voor zover u niet de beslagene (de verdachte waaronder beslag is gelegd) bent, is het voldoende dat uit de proces-verbaal niet kan volgen dat u bekend was met zo’n relatie, en u dit ook aangeeft.

Bij duurdere auto’s kan het ook zijn dat er conservatoir beslag is gelegd. In dat geval kunt u alleen met succes klagen wanneer het hoogst onwaarschijnlijk is dat de rechter later een geldboete van de 5de categorie oplegt of een ontnemingsvordering. Als derde maakt u dan meer kans op teruggave van de auto, nu voor een derde slechts als maatstaf geldt dat buiten redelijke twijfel moet staan dat die derde ook eigenaar is van de auto en de auto niet opzettelijk is overgezet om schuldeisers, waaronder justitie, te benadelen.
Dat u eigenaar bent van de auto, moet u wel zo goed mogelijk aannemelijk maken. De enkele tenaamstelling van de auto vormt geen bewijs van de eigendom, maar hooguit een indicatie. Het bewijs zal met name geleverd moeten worden middels aankoopbewijzen, verklaringen van getuigen e.d.

Advocaat

Is uw auto door de politie in beslag genomen, en wilt u deze zo spoedig mogelijk terug? Meld uw zaak dan vandaag nog bij ons aan. Wij brengen u in contact met een gespecialiseerde advocaat die u gaat helpen om de in beslag genomen auto zo snel mogelijk terug te krijgen.

Wanneer de politie uw geld in beslag heeft genomen, heeft u er groot belang bij dat dit geld zo spoedig mogelijk terug te krijgen, zeker wanneer het gaat om een groter geldbedrag. Gelukkig bestaan er goede mogelijkheden om het beslag op het geld te laten opheffen.

Klaagschrift indienen

U kunt bijvoorbeeld een klaagschrift indienen tegen het beslag. De kans op succes is afhankelijk van het soort beslag dat is gelegd en de gronden voor het beslag, maar ook van de vraag of de verdenking tegen u is gericht, of dat u slechts een onschuldige derde bent. Juist omdat de teruggave van de in beslag genomen auto afhankelijk is van zoveel factoren, doet u er verstandig aan om u voor de klaagschriftprocedure bij te laten staan door een gespecialiseerde advocaat.

Soorten beslag

Het geld kan om verschillende redenen in beslag worden genomen. In de meeste gevallen gaat het om een geld dat in beslag wordt genomen omdat men vermoedt dat het een relatie heeft met een strafbaar feit, bijv. dat het geld is verdiend met het plegen van strafbare feiten of daarvoor bestemd is. Het geld zou dan voor verbeurdverklaring in aanmerking komen, hetgeen de grondslag vormt voor het beslag. Daarnaast kan het ook zijn dat het de politie of het Openbaar Ministerie conservatoir beslag legt op het geld, zodat dit later verrekend kan worden met een eventuele ontnemingsvordering.

In sporadische gevallen komt het voor dat geld in beslag wordt genomen met het oog op de waarheidsvinding, bijv. om te onderzoek of het geld vals is, of dat het geld een criminele herkomst heeft.
Voor een nadere toelichting op de verschillende gronden voor beslag wordt verwezen naar het document “klaagschrift indienen”.

Maatstaf

Als belanghebbende kunt u een klaagschrift indienen tegen het uitblijven van een last tot teruggave van de auto. Het indienen van een klaagschrift namens de beslagene (verdachte) heeft echter alleen zin wanneer het onderzoek van de politie, voor zover daar sprake van is, is afgerond en er verder geen gronden bestaan voor verbeurdverklaring. Er mag dus geen relatie kunnen worden aangetoond tussen het strafbare feit en het in beslag genomen geld.

Wanneer er conservatoir beslag ex art 94a Sv is gelegd, is het van belang dat er later geen ontnemingsvordering of geldboete van de 5de categorie wordt opgelegd.

Wanneer u niet de verdachte, maar een – onschuldige – derde bent, kunt u het in beslag genomen geld terugkrijgen indien vast staat dat, voor zover er sprake is van een relatie tussen een strafbaar feit en het geld, u hiermee onbekend was. Ook moet buiten redelijke twijfel komen vast te staan dat u als rechthebbende van het geld kunt worden aangemerkt. U zult zo goed mogelijk aannemelijk moeten maken hoe u aan het geld bent gekomen.

Advocaat

Is uw auto door de politie in beslag genomen, en wilt u deze zo spoedig mogelijk terug? Meld uw zaak dan vandaag nog bij ons aan, en wij helpen u met het terugkrijgen van de auto. Wij brengen u in contact met een gespecialiseerde advocaat die u gaat helpen om het in beslag genomen geld terug te krijgen.

> Meer informatie bij in beslag genomen geld