Indien u het niet eens bent met het vonnis van de rechter, kunt u hiertegen in hoger beroep gaan zodat u een nieuwe behandeling krijgt van uw strafzaak door het gerechtshof.

Termijn hoger beroep

Het hoger beroep moet uiterlijk 14 dagen na de dag van de uitspraak zijn ingesteld. Wanneer u echter niet van de zittingsdatum en het latere vonnis op de hoogte was, omdat u bijvoorbeeld de dagvaarding voor die zitting niet hebt gekregen, gaat de termijn om hoger beroep tegen het vonnis in te stellen pas lopen nadat het vonnis aan u wordt betekend. Het is belangrijk dat u zelf de termijn om hoger beroep in te stellen goed in de gaten houdt, want als u te laat bent, wordt u later door het gerechtshof niet-ontvankelijk verklaard in het hoger beroep.

Hoger beroep instellen

U kunt het hoger beroep zelf ter griffie van de rechtbank instellen, maar u kunt dit ook door een advocaat laten doen. Het is dan wel belangrijk dat u de zaak tijdig bij ons aanmeldt. Indien u het zelf doet moet u (terug) naar de rechtbank waar de uitspraak is gedaan en daar moet u aan de balie (griffie van de rechtbank) het hoger beroep instellen. U kunt eventueel ook de griffier van de rechtbank machtigen om namens u het hoger beroep in te stellen, maar u moet er dan wel op toezien dat dit juist en tijdig gebeurt.

Verlofstelsel hoger beroep

Wanneer de door de rechter opgelegde straf een geldboete van niet meer € 500,00 is opgelegd, geldt het verlofstelsel voor hoger beroep. U bent dan verplicht om – binnen 14 dagen nadat u hoger beroep hebt ingesteld – een appelschriftuur (brief) naar de rechtbank te sturen waarin u de redenen vermeld waarom u het niet eens bent met het vonnis van de eerste rechter. U kunt bijvoorbeeld aangeven dat u het niet eens bent met de veroordeling omdat u onschuldig bent. Het is belangrijk dat u zorgvuldig en gemotiveerd uitlegt waarom de veroordeling niet juist is.

Behandeling hoger beroep

De rechtbank zal uw strafzaak vervolgens doorsturen naar het gerechtshof. Gemiddeld duurt het ongeveer 9 – 15 maanden voordat uw strafzaak in hoger beroep wordt behandeld. U ontvangt hiervoor vanzelf een oproeping.
Omdat het hoger beroep bij het gerechtshof de laatste feitelijke instantie is om uw feitelijke verweren naar voren te brengen, is het belangrijk dat dit goed gebeurt. Wanneer u bepaalde verweren vergeet te voeren, kunnen deze niet meer in cassatie worden gevoerd.
Daarom adviseren wij u om zeker in hoger beroep u te laten bijstaan door een in het strafrecht gespecialiseerde advocaat.

Getuigen horen in hoger beroep

Soms kan het zinvol zijn om in hoger beroep nog getuigen te horen. Deze moeten vooraf worden opgegeven in het appelschriftuur. U moet aangeven welke getuigen u wenst te (doen) horen, de naam- en adresgegevens en u moet per getuige aangeven waarom u deze wenst te horen.

> Meer informatie over hoger beroep in strafzaken

Wanneer u als benadeelde partij door een advocaat wordt bijgestaan voor het indienen van een voegingsformulier, is het wel zo prettig wanneer de daarmee gemoeide kosten van rechtsbijstand tevens voor vergoeding in aanmerking zouden komen. Dit is echter niet het geval.
Voor toewijzing van een vordering tot schadevergoeding als bedoeld in art. 51a, eerste lid, Sv komt alleen die schade in aanmerking die rechtstreeks is geleden door het strafbare feit. De kosten van rechtsbijstand zijn niet als zodanige rechtstreekse schade aan te merken (LJN AB1819, Hoge Raad, 29 mei 2001). Dat brengt mee dat dergelijke kosten ook niet in aanmerking kunnen worden genomen bij de oplegging van de in art. 36f, eerste lid, Sr voorziene maatregel (vgl. HR 18 april 2000, NJ 2000, 413).

Proceskostenvergoeding

Wel kan een proceskostenvergoeding worden gevraagd.
Art. 592a Sv draagt de rechter op, indien een benadeelde partij zich in het geding heeft gevoegd, ambtshalve een beslissing te geven over de kosten die door de benadeelde partij en de verdachte zijn gemaakt en ten behoeve van de tenuitvoerlegging nog zijn te maken. Ook indien de benadeelde partij niet in zijn vordering wordt ontvangen, dient een beslissing op de proceskosten te worden genomen. Dat volgt uit art. 361, eerste lid, Sv.

De parlementaire geschiedenis van de Wet van 23 december 1992 tot aanvulling van het Wetboek van Strafrecht, het Wetboek van Strafvordering, de Wet voorlopige regeling schadefonds geweldsmisdrijven en andere wetten met voorzieningen ten behoeve van slachtoffers van strafbare feiten, houdt ten aanzien van de vergoeding van de proceskosten ondermeer het volgende in:

“De leden van de D66-fractie vroegen in hoeverre onder de vigeur van het voorgestelde artikel 592a rekening zal worden gehouden met de kosten van bijstand die de benadeelde partij heeft gemaakt. Het antwoord hierop is dat de rechter hiermee, voor zover deze kosten niet onnodig zijn gemaakt, volledig rekening zal moeten houden”.
(Kamerstukken II 1991-1992, 21 345, nr. 9, p. 8)

Aldus heeft de Minister klaarblijkelijk tot uitdrukking gebracht dat de vergoeding van de kosten van rechtsbijstand van een benadeelde partij niet minder volledig behoort te zijn dan in een civiele procedure het geval pleegt te zijn. Een redelijke uitleg van art. 592a Sv brengt dan ook mee dat bij de begroting van de daar bedoelde kosten dezelfde maatstaf wordt gehanteerd als in civiele procedures. Dat houdt in dat ter zake van de kosten als bedoeld in art. 56 Rv een vergoeding wordt toegekend op de voet van het in art. 56 e.v. Rv bepaalde en dat eventuele verdere, aangetoonde kosten van rechtsbijstand met inachtneming van het bepaalde in art. 57, zesde lid, Rv voor vergoeding in aanmerking kunnen komen. (HR 29 mei 2001, NJ 2002, 123)
De wijze waarop de rechter dient te beslissen wie welke proceskosten van de ander dient te vergoeden, schrijft art. 592a Sv niet dwingend voor. In zoverre dient aansluiting te worden gezocht bij het burgerlijk recht.
Ingevolge art. 237 van het Wetboek van Burgerlijke Rechtsvordering (Rv) geldt dat de partij die bij vonnis in het ongelijk wordt gesteld, in de kosten wordt veroordeeld.

Wordt de vordering van de benadeelde partij geheel of grotendeels toegewezen, dan zal de verdachte in het strafproces als ‘in het ongelijk gestelde’ tot betaling van de proceskosten van de benadeelde partij worden veroordeeld. Bij gedeeltelijke afwijzing van de vordering of indien kosten nodeloos zijn gemaakt, worden de kosten gecompenseerd. Dat wil zeggen dat de rechter in dat geval bepaalt dat ieder de eigen proceskosten draagt, dan wel dat de een slechts een deel van de kosten van de ander behoeft te vergoeden.
Bij gehele afwijzing van de vordering wordt de benadeelde partij in de kosten veroordeeld. In dat geval gaat het alleen om de (niet nodeloos gemaakte) kosten die de verdachte ter afwering van de vordering van de benadeelde partij heeft gemaakt (vgl. art. 241 Rv). Veelal worden die kosten op nihil gesteld bij gebrek aan een nader opgegeven bedrag door de verdediging.

De proceskosten worden in een civiele procedure forfaitair vastgesteld. In dat stelsel is er geen recht op vergoeding van daadwerkelijke kosten, indien die hoger zijn dan de forfaitair bepaalde kosten. Er is derhalve ook geen plaats voor toewijzing van die extra kosten in het kader van een civiele vordering van de benadeelde partij in een strafzaak.

Wanneer u het niet eens bent met een strafbeschikking, is het belangrijk dat u hiertegen in verzet komt. U stelt verzet in via een verzetschrift. Wij leggen u uit wanneer u verzet kunt instellen, hoe dat moet, en ook binnen welke termijn dat moet gebeuren.

Hoe ziet de strafbeschikking eruit?

U kunt in verzet wanneer u een strafbeschikking hebt ontvangen. Een strafbeschikking ziet er vrijwel hetzelfde uit als een “normale” boete, die u van het CJIB te Leeuwarden krijgt voor een lichte verkeersovertreding als te hard rijden of door rood rijden. Ook de strafbeschikking ontvangt u van het CJIB.
Dat het om een strafbeschikking gaat blijkt duidelijk uit de vermelding “strafbeschikking” aan de rechter bovenzijde van de boete die u ontvangt. Een voorbeeld van een strafbeschikking ziet u hier.

Termijn

De termijn om verzet in te stellen is kort. U moet binnen 14 dagen na ontvangst van de strafbeschikking het verzetschrift hebben ingediend.
Wanneer u de (eerste) strafbeschikking niet hebt ontvangen, kunt u proberen om ook buiten deze termijn nog een verzetschrift in te dienen. U moet in het verzetschrift wel aangeven dat u niet eerder een strafbeschikking hebt ontvangen.

> Meer informatie termijn verzet strafbeschikking

Hoe?

U gaat in verzet door het versturen van een verzetschrift per (aangetekende) post naar de instantie die op strafbeschikking staat vermeld. In de meeste gevallen is dit het CVOM te Utrecht. Het is belangrijk dat u hiervoor de strafbeschikking goed leest. U vindt de adresgegevens van de instantie op de strafbeschikking.

Gronden

In het verzetschrift geeft u de gronden voor het verzet op. U geeft gemotiveerd aan waarom u het niet eens bent met de opgelegde strafbeschikking. Zo mogelijk voegt u bewijsstukken bij ter onderbouwing van uw standpunt.
Voorbeeld verzetschrift strafbeschikking
Wilt u zelf verzet instellen tegen een opgelegde strafbeschikking? Wij hebben een voorbeeld van een verzetschrift op onze website geplaatst, dat u gratis kunt downloaden.

> Voorbeeld verzet strafbeschikking 

DISCLAIMER
Wij adviseren u echter om voor het instellen van verzet gebruik te maken van de deskundige rechtsbijstand door een gespecialiseerde strafrechtadvocaat. Meld uw zaak daarom bij ons aan. Wij zullen u doorverwijzen naar een advocaat uit ons netwerk.

Wanneer u een strafbeschikking opgelegd krijgt voor een feit dat u niet hebt gedaan, moet u altijd hiertegen verzet instellen. Ook andere omstandigheden, zoals medeschuld aangever, overmacht, noodweer (zelfverdediging) kunnen reden zijn om in verzet te gaan. Wij hebben een voorbeeld van een verzetschrift tegen een strafbeschikking voor u online gezet. U kunt dit verzetschrift gebruiken om een onterechte of onjuiste strafbeschikking aan te vechten.

Voorbeeld verzetschrift

Het voorbeeld verzetschrift kunt u hieronder downloaden en direct gebruiken om verzet in te stellen tegen een strafbeschikking die aan u is opgelegd. Controleer altijd goed of het adres op het verzetschrift overeenkomt met het adres dat op de strafbeschikking staat vermeld.

Voorbeeld verzetschrift strafbeschikking

Uitleg invullen verzetschrift

Wij hebben het verzetschrift zo opgesteld dat het voor u erg eenvoudig is om deze in te vullen en te versturen. Waar nodig kunt u zelf nog zelf het voorbeeld verzetschrift aanpassen.
Stappenplan:

1. Als eerste vult u bij referentie/kenmerk het nummer in van de strafbeschikking. Deze vindt u op de strafbeschikking die u toegestuurd hebt gekregen.
2. Vervolgens vult u uw naam- en adresgegevens in.
3. Daarna vult u onder “gronden van het verzet” in waarom u het niet eens bent met de opgelegde strafbeschikking. U kunt desgewenst ook bewijsstukken (zoals verklaringen van getuigen) als bijlage meesturen. Wees hier wel erg terughoudend in. U moet nog niet te diep op de zaak ingaan. U kunt later alsnog uitgebreid verweer voeren wanneer u wordt opgeroepen om bij de rechter te verschijnen. Op dat moment kunt u ook (via uw advocaat) inzage in het strafdossier vragen, zodat u beter in staat bent om goed uw verdediging te voeren. Op zich kunt u volstaan met de opmerking dat u de aan u verweten gedraging(en) ontkent.
4. Tot slot vult u de datum in van ondertekening, en ondertekent u het verzetschrift in het rechterblok waar handtekening staat vermeld. Daaronder dient u uw naam te vermelden.
5. Vergeet niet een kopie van de strafbeschikking als bijlage bij het verzetschrift mee te sturen.

Termijn

Het verzet dient binnen 14 dagen na ontvangst van de strafbeschikking te zijn ingediend. Deze termijn is erg kort, dus doe het zo snel mogelijk.

DISCLAIMER
Wij adviseren u echter om voor het instellen van verzet gebruik te maken van de deskundige rechtsbijstand door een gespecialiseerde strafrechtadvocaat. Meld uw zaak daarom bij ons aan. Wij zullen u doorverwijzen naar een advocaat uit ons netwerk.

Er bestaan meerdere soorten beslag. De belangrijkste zijn:
• Beslag om de waarheid aan de dag te brengen (waarheidsvindingsbeslag, art 94 lid 1 Sv.)
• Beslag om wederrechtelijk verkregen voordeel mee aan te tonen (art 94 Sv.), en daarmee samenhangend conservatoir beslag zodat later wederrechtelijk verkregen voordeel kan worden ontnomen (conservatoir beslag, art 94a Sv)
• Beslag met het oog op latere verbeurdverklaring (art 94 lid 2 Sv.)
• Beslag met het oog op een latere onttrekking aan het verkeer (art. 94 lid 2 Sv.)
Het is van belang om te achterhalen welk soort beslag er is gelegd nu op basis hiervan de maatstaf voor de beoordeling van het klaagschrift tegen het beslag.

Buitengebruikstelling auto

Een bijzonder geval is de zogenaamde buitengebruikstelling van een voertuig. Dit is ook een vorm van beslag, die gebaseerd is op de WAHV. Het is een administratiefrechtelijk dwangmiddel dat kan worden toegepast om betaling van openstaande boetes af te dwingen. Dit dwangmiddel gaat zelfs zover dat voertuigen van derden, zoals die van een verhuurbedrijf, buiten gebruik kunnen worden gesteld totdat alle boetes zijn betaald.

Verdachte of derde

Ook is het belangrijk om te weten of het beslag onder u, als verdachte, is gelegd, of dat de politie beslag heeft gelegd op uw bezittingen, in verband met de verdenking van een ander. In dat laatste geval wordt u beschouwd als – onschuldige – derde.

Verbeurdverklaring

Verbeurdverklaring (artikel 33 e.v. Sr) is een bijkomende straf. Bij de oplegging daarvan wordt beoogd de veroordeelde in zijn vermogen te treffen. Dit laat onverlet dat ook een voorwerp van weinig waarde kan worden verbeurdverklaard, wat overigens niet betekent dat zo’n voorwerp bewaard dient te blijven (zie IV). Om een voorwerp of een geldbedrag te kunnen verbeurdverklaren, dient er sprake te zijn van een zekere relatie tussen het voorwerp of geld, en het strafbare feit (zie de gevallen genoemd in artikel 33a Sr). Hierbij valt te denken aan bijvoorbeeld gereedschap waarmee een inbraak is gepleegd, de auto van waaruit werd gedeald, maar ook geld of goederen bij witwassen. Artikel 33a Sr. noemt geeft een limitatieve opsomming van de gevallen voor verbeurdverklaring: wanneer de voorwerpen door middel van het strafbare feit zijn verkregen, of dat de voorwerpen zijn gebruikt bij het begaan of voorbereiden, waarvan klager verdacht wordt noch zijn deze voorwerpen gebruikt ter belemmering van de opsporing van die feiten of zijn ze vervaardigd of bestemd tot het begaan van het misdrijf.

Onttrekking aan het verkeer

Onttrekking aan het verkeer is een maatregel ter bescherming van de samenleving tegen gevaarzettende voor werpen. Onttrekking aan het verkeer is alleen mogelijk indien het voorwerp van zodanige aard is dat het ongecontroleerde bezit daarvan in strijd is met de wet of met het algemeen belang (artikel 36c Sr). Hierbij valt te denken aan verdovende middelen, verboden wapens, een gevaarlijk dier, een mes waarmee is gedreigd.

 > Meer informatie soorten beslag

Het indienen van een klaagschrift vereist de nodige juridische kennis. Afhankelijk van het soort beslag dat is gelegd en de persoon van de klager, geldt een andere maatstaf. Zo bestaat er een beslag met het oog op de waarheidsvinding, maar ook om conservatoir beslag te leggen. Qua persoon van de klager kan de verdachte zelf om teruggave van het in beslag genomen voorwerp vragen, maar ook een derde. Het is belangrijk dat de verschillende maatstaven goed worden onderscheiden en ook in het klaagschrift de juiste maatstaf wordt genoemd.

Verdachte – beslag 94 Sv (waarheidsvinding)

Bij de behandeling van het door of namens de klager ingediende klaagschrift dient de rechter de rechter te beoordelen of het belang van strafvordering het voortduren van het beslag vordert en zo neen, de teruggave van het inbeslaggenomen voorwerp te gelasten aan de beslagene, tenzij een ander redelijkerwijs als rechthebbende ten aanzien van dat voorwerp moet worden beschouwd (vgl. o.a. HR 25 september 2001, LJN AD5966, NJ 2002, 109).
Hierbij heeft te gelden dat het door art. 94 Sv beschermde belang van strafvordering zich onder meer tegen de teruggave verzet indien niet hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter, later oordelend, de verbeurdverklaring of onttrekking aan het verkeer zal bevelen.

Verdachte – beslag 94a Sv (conservatoir beslag)

Bij de beoordeling van een klaagschrift van de beslagene gericht tegen een beslag als bedoeld in art. 94a, eerste of tweede lid, Sv dient de rechter te onderzoeken of:
a) er ten tijde van zijn beslissing sprake was van verdenking van of veroordeling wegens een misdrijf waarvoor een geldboete van de vijfde categorie kan worden opgelegd en
b) of zich niet het geval voordoet dat het hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter, later oordelend, aan de verdachte een verplichting tot betaling van een geldboete dan wel de verplichting tot betaling van een geldbedrag ter ontneming van het wederrechtelijk verkregen voordeel zal opleggen (vgl. Vgl. HR 21 september 1999, LJN ZD1907, NJ 2000, 161, HR 25 maart 2003, LJN AF3850, HR 6 maart 2007, AZ6174 en HR 15 januari 2008, LJN BB9890, NJ 2008, 63).

Derde – beslag 94 Sv (waarheidsvinding)

Bij de beoordeling van een klaagschrift ingediend namens een derde – als zodanig kan ook gelden degene onder wie het beslag feitelijk is gelegd, maar tegen wie het strafrechtelijk onderzoek niet is gericht – die stelt eigenaar te zijn, gericht tegen een beslag als bedoeld in art. 94 Sv dient de rechter te onderzoeken of:
(a) het belang van strafvordering het voortduren van het beslag vordert en zo neen,
(b) zich het geval voordoet dat buiten redelijke twijfel staat dat die derde als eigenaar van het voorwerp moet worden aangemerkt (vgl. HR NJ 1998, 575)
Het belang van strafvordering verzet zich tegen teruggave indien het veiligstellen van de belangen waarvoor art. 94 Sv de inbeslagneming toelaat, het voortduren van het beslag nodig maakt (Hoge Raad 28 september 2010, LJN BL2823, NJ 2010/654). Dat is bijvoorbeeld het geval wanneer de desbetreffende voorwerpen kunnen dienen om de waarheid aan de dag te brengen (Vgl. HR 1 september 2009, LJN BI4701, NJ 2009, 408) – ook in een zaak betreffende een ander dan de klager (Vgl. HR 20 maart 2001, LJN ZD2496) – of om wederrechtelijk verkregen voordeel aan te tonen. Voorts verzet het door art. 94 Sv beschermde belang van strafvordering zich tegen teruggave indien niet hoogst onwaarschijnlijk is dat de strafrechter, later oordelend, de verbeurdverklaring of onttrekking aan het verkeer van het voorwerp zal bevelen, (Vgl. HR 10 maart 2009, LJN BG9151, NJ 2009, 149) al dan niet naar aanleiding van een afzonderlijke vordering daartoe als bedoeld in art. 36b, eerste lid onder 4°, Sr in verbinding met art. 552f Sv. (Vgl. HR 14 maart 2006, LJN AV0335).

Deze maatstaf is vergelijkbaar met die van “de verdachte – 94 Sv” met het enige verschil dat buiten twijfel staat dat de derde als eigenaar van de voorwerpen moet worden aangemerkt. De uitwerking vertoont echter grotere verschillen nu de mogelijkheden voor verbeurdverklaring van voorwerpen van derden beperkter zijn.

Bij een derde bestaat alleen grond voor verbeurdverklaring voor zover die bekend is het bestaan van een zekere relatie tussen het voorwerp en het strafbare feit. De derde moet dus bekend zijn dat de in beslag genomen voorwerpen door middel van het strafbare feit zijn verkregen, of dat de voorwerpen zijn gebruikt bij het begaan of voorbereiden van strafbare feiten, of dat de voorwerpen gebruikt zijn ter belemmering van de opsporing van die feiten of dat ze zijn vervaardigd of bestemd tot het begaan van het misdrijf.

Derde – Beslag 94a Sv (conservatoir beslag)

Indien een derde – als zodanig kan ook gelden degene onder wie het beslag feitelijk is gelegd, maar tegen wie het strafrechtelijk onderzoek niet is gericht – die stelt eigenaar te zijn, op de voet van art. 552a Sv een klaagschrift heeft ingediend, dient de rechter als maatstaf aan te leggen of zich het geval voordoet dat buiten redelijke twijfel is dat de klager als eigenaar van het voorwerp moet worden aangemerkt en daarvan in zijn beslissing blijk te geven( Vgl. HR 31 maart 1998, LJN ZD1166, NJ 1998, 575 en HR 13 oktober 2009, LJN BJ2785).

Indien de klager als eigenaar wordt aangemerkt, zal de rechter tevens moeten onderzoeken en daarvan blijk moeten geven of zich de situatie van art. 94a, derde of vierde lid, Sv voordoet.
( Vgl. HR 5 juli 2005, LJN AT2970, HR 12 juni 2007, LJN BA2565, NJ 2007, 348, HR 18 december 2007, LJN BB6219 en HR 19 februari 2008, LJN BA7674).

Artikel 94a derde lid Sv ziet op de zogenaamde schijnconstructie, waarbij er voldoende aanwijzingen moeten bestaan dat de in beslag genomen voorwerpen in handen van de derde zijn gesteld om de uitwinning ervan te bemoeilijken of verhinderen. Het gaat dus om een soort van paulianeus handelen, waarbij tevens moet worden vastgesteld dat de derde de misdadige afkomst van die voorwerpen kende of redelijkerwijs moest vermoeden.
Artikel 94a vierde lid Sv ziet op het geval dat conservatoir beslag wordt gelegd op andere voorwerpen omdat de derde de in lid 3 genoemde voorwerpen, die visie van de Officier van Justitie – onmiddellijk of middellijk van een misdrijf afkomstig zouden zijn, heeft weggemaakt.

Wanneer voorwerpen of geld door de politie in beslag zijn genomen, kunt u bij de rechtbank een klaagschrift indienen tegen het uitblijven van een last tot teruggave. De kans op succes is afhankelijk van het soort beslag dat is gelegd, de duur en de gronden voor het beslag, maar ook van de vraag of de verdenking tegen u is gericht, of dat u slechts een onschuldige derde bent, uw persoonlijke omstandigheden en het belang dat u hebt bij teruggave. Juist omdat de teruggave van de in beslag genomen voorwerpen afhankelijk is van zoveel factoren, doet u er verstandig aan om u voor de klaagschriftprocedure bij te laten staan door een gespecialiseerde advocaat.

Opvragen dossier

De advocaat zal allereest alle processtukken opvragen bij het arrondissementsparket zodat kan worden nagegaan op welke grond beslag is gelegd. Dat is noodzakelijk zodat hierop de verdedigingsstrategie kan worden afgestemd. De kans dat u de in beslag genomen goederen terugkrijgt wordt daarmee aanmerkelijk vergroot.

Maatstaf bepalen

Afhankelijk van de reden waarom beslag is gelegd geldt een andere maatstaf voor de beoordeling van het beklag door de rechter. Het is belangrijk dat de gronden en motivering van in het klaagschrift op deze maatstaf worden afgestemd.

Bewijsstukken

In sommige gevallen dient u bewijsstukken met het klaagschrift mee te sturen, bijvoorbeeld als bewijs van eigendom. Bespreek dit vooraf met uw advocaat.

Wat veel mensen niet weten is dat u als slachtoffer/benadeelde partij vaak recht heb op een door de overheid gesubsidieerde advocaat. De advocaat wordt dan door de Raad voor Rechtsbijstand kosteloos aan u toegevoegd. Bepalend is daarvoor uw inkomen en vermogen in het peiljaar (twee jaren voor datum aanvraag). Het gaat om de financiële gegevens zoals u die hebt opgegeven of die bekend zijn bij de belastingdienst. Voor alleenstaanden geldt als inkomensgrens ±€ 25.000,00 en voor samenwonenden, gehuwden, en alleenstaande ouders geldt als inkomensgrens ±€ 35.000,00. Voor de actuele inkomensgrens wordt verwezen naar de website van de Raad voor Rechtsbijstand.
Geen eigen bijdrage
Indien u binnen deze inkomensgrens, hebt u recht op een pro deo advocaat. Als slachtoffer/benadeelde partij hoeft u geen eigen bijdrage te betalen (Artikel 44 lid 3 Wrb). De rechtsbijstand door de advocaat is kosteloos.

Geweldsmisdrijf of zedendelict

In geval van een geweldsmisdrijf of een zedendelict gelden bovendien de hiervoor genoemde inkomensgrenzen niet (Artikel 44 lid 4 Wrb). Dit betekent dat u zelfs met een hoog inkomen recht hebt op een pro deo advocaat, die u kosteloos bijstaat.
Artikel 44 lid 4 Wrb geldt ook voor aanvragen van een nabestaande van een slachtoffer, die als gevolg van het misdrijf is overleden.

Voorwaarde: immateriële schade

Als belangrijke voorwaarde wordt door de Raad voor Rechtsbijstand wel gesteld dat de schade niet beperkt is gebleven tot materiële schade. De vordering mag ook niet eenvoudig van aard zijn. Alleen bij vorderingen van immateriële schade komt u in aanmerking voor gesubsidieerde rechtsbijstand door een advocaat.
En de immateriële schade moet ook van redelijke proportie zijn. Als maatstaf hanteert de Raad voor Rechtsbijstand dat er sprake moet zijn van meer lichamelijk letsel dan dat door het Schadefonds in categorie 1 van de letsellijst is ingedeeld. Het moet gaan om meer dan een ‘lichte hersenschudding’, een ‘fractuur van de neus, die geen operatieve behandeling behoeft’, een ‘verlies van één frontaal gebitselement of verlies van meerdere niet-frontale elementen, zonder ander (ernstig) letsel’.

Gratis rechtsbijstand

Wanneer u meent dat deze criteria te voldoen, dan is de rechtsbijstand door onze in het strafrecht gespecialiseerde advocaten gratis. Meld uw zaak vandaag bij ons aan, en wij brengen u in contact met een van de bij ons netwerk aangesloten advocaten.